Alcohol- en drugstesten op de werkvloer

Orale vloeistof, oftewel speeksel, is een vaste matrix voor drugsscreening op de werkplek die drugs opspoort. Een belangrijk voordeel is dat het relatief eenvoudig te verkrijgen is voor het verzamelen. Het kan ook worden uitgevoerd met minimale training en is gemakkelijk te observeren, waardoor het minder vatbaar is voor vervalsing. De acceptatie van speeksel als een non-invasieve, eenvoudige manier van drugsdetectie heeft geleid tot het uitgebreide gebruik in een grote verscheidenheid aan instellingen. Praktisch voor het opsporen van recent drugsgebruik en de resultaten kunnen gebruikt worden om een dossier op te bouwen.

Het aantonen van drugs kan in een speekselmonster binnen een korter tijdsverloop dan in urine (5 - 48 uur in vergelijking met respectievelijk 1,5 - 4 dagen). De resultaten van speekseltesten zijn indicatief voor zeer recent gebruik van psychoactieve drugs en geven daarom kwalitatieve informatie over recent drugsgebruik. De speekselmonstertestkits zijn compact en kunnen overal worden ingezet. Tevens kunnen de gegevens worden vastgelegd voor auditdoeleinden, waardoor deze drugstesters ideaal zijn voor testen op de werkplek.

Voordat een monster wordt genomen, moet er een periode van 10 minuten zijn waarin niets door de mond of de neus gaat, dus niet eten, drinken of roken. Er moet een kijkje in de mond worden genomen om er zeker van te zijn dat er niets in zit.

De niet-heterogene matrix, bijvoorbeeld de veranderende viscositeit van speeksel, betekent dat er een bufferoplossing moet worden gebruikt om de consistentie van de detectie te waarborgen. 

Urineonderzoek kan in grote hoeveelheden worden ingezameld. Voor het merendeel van de metabolieten is het de bekendste techniek vanwege de uitgebreide wetenschappelijke kennis. Het testen van urine is een volwassen technologie, goed gereguleerd en heeft het voordeel dat het aangeeft dat er sprake is van drugsgebruik in de afgelopen dagen.

Het aangeven van drugsgebruik over de detectieduur van 2-3 dagen voor de meeste drugs kan ook als negatief worden gezien als we beginnen te kijken naar privégebruik en testen op de werkplek. Langere detectievensters betekenen dat de aanwezigheid van de metaboliet in de urine niet de aanwezigheid van de moederdrug in het bloed kan impliceren.

Het onvermogen om de monsterafname te observeren betekent dat vervalsing mogelijk is. De geteste personen treuzelen vaak en consumeren extra vloeistoffen in de hoop de concentratie van de metaboliet in het monster te verminderen. De behandeling van dit soort testen kan moeilijk zijn en is vrij invasief, wat speciale ruimtes, toiletten, observaties van hetzelfde geslacht en mogelijk veel tijd voor het verzamelen van de monsters vereist, wat leidt tot verlies van werkuren en dus grote kosten voor de werkgevers.